Sevgili günlük,
Selam.
Yıllar sonra yine ben...
Seni çok özledim aslında biliyor musun?
Yazmayı, küfretmeyi, bir şeyler anlatmayı.
Hazır boşken yazayım dedim.
Nasıl gidiyor, neler yapıyorsun?
Ben iyiyim, hayat güzel.
Eylem de iyi.
Onu çok seviyorum. Ona karşı sevgim asla azalmıyor. Bir keresinde beni çok seviyor diye ayrılmıştı. :D
Boş yere ağladım o kadar, amına koyayım. Şakaymış. Sabah uyanıyorum, Eylem. Mutfağa gidiyorum, Eylem. Uyumaya gidiyorum diyorum, Eylem. Her yerde o. İşin ilginç tarafı asla sıkılmadım bu durumdan şimdiye kadar. Sevgi böyle bir şey mi? Aşk? Sevgi? Tutku? Hiçbirini gram kaybetmemiş hissetmem normal mi?
Ona çok aşığım. Onsuz bir gelecek düşünemiyorum bile. Şu an 23 yaşındayım ve o geçen senelerdeki serseri Ufuk'un nasıl böyle mükemmel bir varlığı tavlad
