- Vera Sancak -
Elimle duş kabininin camındaki buharı silip dışarıya baktım. Biri mi sesleniyordu bana ?
Saat çok erkendi ama daha fazla uyuyamamıştım. Sıcak su omuzlarımdan aşağı dökülürken tekrar duyduğum sesle kafamı dışarı çıkarıp dinledim. Evet biri sesleniyordu bana. Bu saatte ?
" Vera. " Ural'ın sesiydi. " Efendim, duştayım acil mi ? "
" Yok telefonun ötüyor da ondan geldim. Ama biri aramıyor alarm kurmuşsun galiba. Hayırdır işe mi geç kaldın ? " gözlerimi devirdim. Alarm mı kurmuştum ? Hiç hatırlamıyordum. Neden yaptığımı da bilmiyordum telefonu kurcalarken mi yapmıştım acaba ?
" Tamam çıkıyorum zaten kapat onu. " çıkıyorum demiştim ama hiç çıkasım yoktu. Biraz daha oyalanırken alnımı ovuşturup köpüklü saçlarımı ve vücudumu duruladım. Beyaz bornoza sarılırken kolumdaki kocaman
