(24.Bölüm)

3082 Kelimeler

Eve gider gitmez annemin meraklı bakışları ile karşılaştım. Her ne kadar onu aramak istesem de yüzünde ki gülümsemesini görmek istedi içim. Yavrum, nasıl geçti diye bir soru sordu bana. Biraz heyecanlı, biraz kırgin, biraz da hüzün vardı ses tonunda. Gel canım anneciğim, gel de şöyle otur diyerek oturduk beraber kanepeye. Yavrum öldürecek misin beni meraktan. Desene diyerek cirladi. Gülümsemiştim. Çok güzel geçti sultanım. İlk başta çok heyecanlandım ama sonra senin okunmuş şekerini yedim. Daha sonra ise okunmuş suyumu içtim. Sorular bir kolay geldi bana o zaman görmen lazım anlatamam diye gülümsedim. Annemin de yuzunde ki rahatlama her şeye bedeldi. Hem de her şeye. Ee ne yapıyoruz şimdi . Akşama ne pişireyim kızıma diyerek kollarının altına beni. Canım anneciğim, hiç yorma kendini

Yeni kullanıcılar için ücretsiz okuma
Uygulamayı indirmek için tara
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Yazar
  • chap_listİçindekiler
  • likeEKLE