Gözlerimi açtığımda karşımda Cem’i görünce gülümsedim. Ya bi insan uyurken bile bu kadar yakışıklı, bu kadar tatlı ve bu kadar karizma olabilir mi? Demek ki olabiliyormuş!(Her kitapta geçiyo bu kısım valla biz yazmasak ayıp olurdu hjkcj)
Biraz onu izledikten sonra Cem kımıldayınca hemen gözlerimi kapattım ve uyuyormuş gibi yapmaya çalıştım. İnşallah başarılı olmuşumdur. Cem bana sardığı kolunu çekince bozulmadan edemedim. Bende ona sırtımı döndüm. Ben dönünce onun güldüğünü duydum. Arkadan bana tekrar sarılıp “Uyumadığını biliyorum İpek!” Dedi. O öyle diyince gözlerimi araladım.
“Nerden biliyorsun ya?” Diye sitem edercesine sordum ve ona döndüm. O ise elini benden çekerek omzumun yanına koyarak benim sırt üstü yatmama sebep oldu. O da benim üstümde bana yukardan bakıyordu.
