Onun arabasına gelinceye kadar tek kelime etmedim. Arabaya bindikten sonra gazı kökledi bişdiğin. Çok fazla hızlı gidiyorduk ama umrumda değildi şahsen. Onun evine gidiceğimizi anladığımda tam ona beni eve bırakmasını söylemek üzere ona dönmüştüm ki hâlâ çok sinirli olduğunu fark edince tekrar cama döndüm. Pastanenin yanına geldiğümizde onu beklemeden hızla indim ve eve doğru yürümeye başladım. Ama kendi evime. Cem bir anda önümde belirince iki adım geriledim.
“Nereye? Daha konuşacaklarımız var!” Diye kaşlarını çatarak konuştuğunda bende kaşlarımı çattım.
“Benim konuşacağım birşey yok.”
“Cafede öyle demiyodun ama!....” diye sırıtınca ben çoktan kızarmıştım. Pislik ya!
“Cafede ben senin gözlerini kimsenin fark etmemesi için öyle söyledim ben!” Dediğimde ise sırıttı.
“S
