Kutay elimi sıkı sıkı tutmuş evlerinin kapısını çalıp gülümseyerek bana baktı. Bundaki rahatlık pezevekte yok amına koyayım. Ben burda korkudan altıma sıçarzınge ama adam diğer elindeki tesbihi sallaya sallaya kapının açılmasını bekliyor. "Birazdan ölüp ruhumu teslim ettiğimde o tesbihle arkamdan okursun artık tövbe diye diye." Kutay kaşlarını çatarak tesbihin ucunu tutup yavaşça dudaklarıma vurdu. "Ben sana ölüm kelimesini kullanmak yok demedim mi?" Omuzlarımı silktiğim sırada kapı ruhlar alemine açılır gibi açıldı. Karşımda Aylin'in gülümseyen yüzünü görünce bir oh çektim. Zebani çıkmamıştı en azından karşıma. "Hoşgeldiniz" derken ikimize de sırıtarak "Kaynanan da seni seviyormuş Yakup tam yemeğe oturuyorduk" diyerek kenara çekildi. Kutay "Sus kız başımın püsküllü belası" derken ay

