Gözlerimi açtığım sırada yanımda onu gördüm. Kafam göğsünün üstüne yaslanmış, saçlarım ise her yere dağılmış gibiydi. Kafamı yavaşça kaldırdığım sırada onun tavanı izlediğini fark ettim. Bir zamanlar çayını kahvesini hazırladığım bu adam artık benim eşimdi. İşin ilginç yanı ise sanki her şey bir rüya gibiydi.
Yanımda uyuyan bu adam artık benim eşimdi. O sıradan bir insan değildi. Koca bir aşiretin varisiydi. Baran aslında farklıydı. Bazen onun yanında iyi hissediyor bazen ise tedirgin hissediyordum. Çünkü onun nefretini de sevgisini de aynı anda tatmıştım.
Benim uyandığımı fark eder fark etmez elini çenemin altına sokup dudaklarıma doğru eğildi.
''Uyanmışsın...'' dedi.
''Saat daha altı sanırım...Çok erken ama uykum tutmadı,'' dedim kuru bir ses tonuyla.
''İstersen seni biraz daha ö
