"Geldim," dedi ciddi bir ifadeyle, "Arabam yok, param yok, güzel bir hayatım yok ama sana eli boş gelmedim Ezgi. Hiçbir yere sığdıramadığım aşkımla geldim..."
Kutay şimdi sırası değil. Yani gerçekten şu anda bu lafların sırası değil. O yüzden kolundan çektiğim gibi içeriye soktum. Kapıyı kapatır kapatmaz, umarım bu sefer kimse engel olmaz, yaklaşıp dudaklarıyla dudaklarımı buluşturdum. Bazen susmamız gerekiyordu. Susmak daha iyi olabilirdi belki. Sevmek, sarılmak, öpmek, sevilmek, bunların hepsi için konuşmak değil, bazen susmak daha iyiydi.
12 saniye sonra, "Baban?" dedi geri çekilerek. Tabi. Bilmiyordu artık babamın olmadığını. Hayır şurada hayatımda ilk kez benden beklenmeyecek bir şey yapıyorum, onun da ağzına sıçıyorsun Kutay. Kaç kere pozisyonu yakalamış, ama top direkten dönmüştü.
