Tükana geldiğimizde Kutay bu sefer mutfaktan çıkmadı. Kahve isteyen olunca o götürdü, boş bardakları getirdi. Benimle beraber ayakçılık yaptı. Mutfaktan çıkmamı istemiyordu. Zaten kimseyi görecek halde değildim. Ozan beni mahvetmişti.
Eve yakın bir yerde arabayı park edip benimle beraber indi. Aslında eve kadar gelmesine gerek yoktu ama yine de geliyordu. Sokağa girdiğim zaman karşı apartmanımızdan Ferhan teyzenin sesini duydum.
"Bak bak. Gene o oğlanla gelmiş," diye seslendi içeriye doğru. Küçük camın alt tarafında Ferhan teyze, üst tarafında evde kalmış kız kurusu kızı Feyza vardı.
"Ana yok başında. Baba desen hasta, kim bilir bu saatlere kadar dışarıda ne yaptı?" dediğinde camın önünde durdum.
"Hayırdır Ferhan teyze? Musluğun su mu akıtıyor?"
"Aa," dedi şaşkınlıkla, "Ne alaka kız?"
