Aylar, haftalar, günler, saatler, dakikalar işledikçe, hayatımızdan bir an daha yaşamış oluyoruz, hayatımızın kader çizgisinden bir an daha geçmiş oluyoruz. En kötüsü de ne biliyor musunuz? Biz yaşadığımız an için, 'Evet, bu anı da yaşadım,' diye sevinirken aslında ömrümüzden bir an daha azaldığının farkında olmuyoruz. Zaman geçiyor, zaman. Zaman geçtikçe biz değişmediğimizi sanıyor, hevesle bir ileriye daha adım atıyoruz ama yanılıyoruz. Biz değişiyoruz, adımlarımız değişiyor, duygularımız değişiyor. Tek değişmeyen şey, değişim oluyor. Çünkü değişiyoruz. Çok değil, sadece Ekim ayına geri döndüğüm zaman Kutay reise kıl olduğumu hatırlıyorum, gülüyorum. Şimdi baktığım zaman yanımdaki adam için düşünmeden, geriye kalan tüm nefeslerimi ona verip, onun yaşamasını isterim. Aynı şekilde, onun da
