Çok sevduğume değil bilmemene yanarum,
Seni görduğum her gün içten içe kanarum,
Kara gözlerun beni nasil yakti sevduğum,
Hallarumdan bellidur seni ne çok sevduğum.
Gözlerimi henüz açmamış olmama rağmen kulağıma dolan bu hüzünlü ama bir o kadar güzel şarkıyı bir yandan Koliva söylerken diğer yandan Kutay mırıldanıyordu.
Yüksek dağlara doğri haykirsam sevduğumi,
Belki dağlar anlardi nasil özleduğumi,
Bulut gibi hislerum savruldi yüreğune,
Yağmur olur yağardum o uzun saçlarune.
Tek gözümü açıp sessizce, "Günaydın," dedim mırıldanır gibi, karanlıkta yüzüne bakarak. Onun kendini kaptırıp şarkı söylemesini bozmak istemiyordum aslında ama uyandığımı bilmesini istedim.
"Günaydın hayatım, gün pek aymadı ama, sen uyandın ya..." Gülümseyip başımı yastıktan kaldırırken battaniyeye sıkıca
