-CABİR
Şeyda'yı baygın bir vaziyette banyodan çıkartırlarken kalbim deli gibi çarpıyordu ve korkudan geberiyordum. Sırılsıklamdı ve çok kötü görünüyordu. Açmıyordu gözlerini, nefesini hisedememiştim... Haykırarak çağırmıştım hemşireleri çünkü girdiğim şokla müdahale edememiştim ona. O kadar kötüydüm ki gözlerim kararıyordu, düşecek gibi oluyordum.
" Duş almasını bekliyordum ben, ağlıyordu ama sonra sesi kesilince içeriye girmek zorunda kaldım, bu haldeydi... " dediğimde sesim titriyordu ve Şeyda'yı olduğu yere yatırmışlardı. Islak saçları yüzüne yapışmış, teni solmuştu... O an gözlerimin dolmasına engel olamadım ve dizlerimin üstüne çöktüm...
" Nabız alamıyorum! " dedi hemşirelerden birisi. Ölüyor olamazdı değil mi? Benim Şeyda'm, ölüyor olamazdı? Sanki iki dünya arasına sıkışıp kalmı
