34/Saplantının Ta Kendisi

1816 Kelimeler

-Şeyda  Erdem'in işlerini halledene kadar bir kaç günlük kiraladığı eve giriş yaptığımızda saat akşam beşti. Önce gidip bir şeyler yemiş, bir yerlerde oturmuştuk. Tabii ne kadar yedin, ne kadar aklın başına oturdun derseniz hiç... Bir ruha dönüşmenin sancısını çekiyordum hepsi bu.  " Şeyda ben bir duşa girmek istiyorum, hiç iyi değilim. Başım ağrıyor biraz. " dedi Erdem ve yorgun bakışlarını üzerime sabitledi. Aslında yorgun olmasından ziyade çok tuhaf bir hali vardı. Hareketleri, bakışları... Onu daha önce hiç böyle görmemiştim. Sanki bir başkasıymış gibi davranıyordu. Yaşadıkları yüzünden olmadığı çok aşikardı. İster istemez bu tuhaf halleri bir bunaltı oluşturmuştu bende, ruhumun daraldığını daha yoğun hissetmiştim.  " Sen rahatsız mısın? Gözlerin gitti iyice. Bir sorun mu var? Yani

Yeni kullanıcılar için ücretsiz okuma
Uygulamayı indirmek için tara
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Yazar
  • chap_listİçindekiler
  • likeEKLE