Demhat'la konuştuktan sonra beni konağa bırakıp gitmişti. Konağa girer girmez odama kapanmıştım. Herkese tavırlıydım.
Yarım saat önceye kadar iki dakikada bir tıklatılan kapım tekrar tıklatılınca öfkeyle yatağımdan kalkıp ahşap kapının kilidini açarak kapıyı sertçe açtım.
"Ya ne var be! Hiçbirinizle kouşmak istemiyorum!" Diyerek hemen karşımda dikilen yalancı yüzlere öfkeyle baktım.
Baran, Şiyar, Fırat ve Dicle kapımda dikilmişlerdi. Kapıyı yüzlerine tam kapatacakken Dicle konuştu.
"Xezal bi dur da bizi dinle! Vallahi sana oyun kurmadık." Ses tonundan her an ağlayacakmış gibi konuşan kuzenime baktım.
"Oyun kurmayıp da ne yaptınız!" Diyerek alayla gülümsedim.
"Buraya gelir gelmez nişanlandım ya!"
"Bunun için hiçbirimiz seni zorlamadık!" Fırat araya girdiğinde gözlerimi devirip yanakl
