"Günaydın çocuklar!"
İlkokul çocukları gibi heceleyen arkadaşlarıma göz devirdim.
Kaç yaşında insanlardık, hâlâ abuk sabuk şeyler yapıyorduk. Bu hocalarınki de biraz şovdu.
Sabahın köründe enerjik olmamızı bekliyor olacak ki bir kez daha tekrarladı hoca.
"Günaydın çocuklar!"
"Günaydın hocam!"
"Oturun."
Göz devirip oturdum ve kafamı sıraya gömdüm. Uykum vardı benim. Sonsuza kadar uyumak istiyordum. Yastığımla evlenmek istiyordum. Yorganı da evlatlık alırdık.
"Kaldır kafaları!"
Gudubet kadın!
Acaba duymamış gibi mi yapsam?
"İdil kaldır kafanı! Teker teker mi söyleyeyim hepinize? Şeref, Ulaş!"
Yanımda yatan Ulaş'ı sertçe dürtüp hocayı gösterdim. Sessiz bir küfür savurup kaldırdı kafasını. Sabahın köründe enerjik olmamızı mı bekliyordu bu yürüyen fondöten?
"İdil, kantinden
