"Anne, biraz dışarıya çıkabilir miyim?"
Televizyonda olan bakışlarını önce bana sonra saate çevirdi ve konuştu.
"Geç oldu, olmaz."
Burnumu abartılı bir şekilde çekip odaya girdim. Bana kıyamayacağını biliyordum ve gerçekten kötü olmasam böyle bir şey istemeyeceğimi biliyordu.
Birkaç dakika sonra içeriden seslenince zaferle gülümsedim.
"Efendim anne?"
Tabii ki de sesimi bilerek hüzünlü çıkarıyordum. Azıcık vicdana oynamaktan zarar gelmezdi.
Elindeki parayı uzatıp bakışlarını televizyona çevirdi.
"Gelirken bana soda al."
"Annem be!" Yanağından öpebildiğim en sulu şekilde öptüm.
Kimse sevmezdi ama ben hep yapardım.
"Tamam deli kız, tamam. Çok geç kalma ama. En fazla bir buçuk saat sonra evdesin."
Onaylayıp evden çıktım. Tabii ki de bir sürü nasihat eşliğinde.
Babam bu akş
