Kapıyı kapattığında odanın ortasında ağlayan karısına doğru ilerledi. ‘’Ağlama.’’ diyerek açıktaki omzuna elini koydu.
Süreyya gelen temasla geri çekildi. Emir'in sarhoş olduğunu anlamıştı bu da korkusunu daha çok artırmıştı.
Emir kendinden kaçan karısına bir kez daha yaklaştı. ‘’Özledim seni benden kaçma.’’ diyerek yere diz çöküp sıkıca sarıldı. ‘’Firuze gözlüm bir daha benden gitme.’’
‘’Ağam.’’ Süreyya’nın sesi titriyordu. Gözlerinden akan yaşları durdurmakta zorlanıyordu. Bedenine sarılı kollar sıktıkça sıkıyordu. ‘’Ben Rüya değilim ağam yalvarırım bırak gideyim.’’
‘’Evet Rüya değilsin o ismi sana ben verdim ama benim Rüya’m ol olmaz mı?’’ Eli, karısının açıkta kalan bacağına ilerlediğinde Süreyya bütün gücüyle itip geri çekildi.
‘’Ağam yüzüme bak ben Rüya değilim. Yalvarırım kim o
