2 AY SONRA
Müştemilata yerleşmemin üstünden iki ay geçmişti. Dört duvar bazen üstüme gelir gibiydi. Günün bir kısmını mutfakta yemek yaparak geçiriyordum. Korumalar ne istesem alıp getiriyordu. Bugün kek yapmaya karar vermiştim. Ardından da evin içini biraz düzelttim. Temizliğe Ayşe Gül abla gelmişti.
“Ahh be kızım… Evden çıkıp meydanı o cadılara bırakman hiç oldu mu? Baksana, bu küçük evi bile cennete çevirmişsin… Onur aptalı derdine yansın!”
“Aman abla, ne hali varsa görsünler. Farzet ki kimim kimsem yok, onlarda bana sevaplarına kapısını açmışlar. Şükür yine aç değilim, açıkta değilim. Hem baba evine döndüğümde sanki daha farklı mı olacak? Gururumdan dönmek istedim ama, burda beni döven söven yok. Eve döndüğümde başıma ne gelecek biliyorum da bakma işte, gururuma yenildim…”
“Se
