Yazarın anlatımından;
.
.
Seyithan ceylan gözlü sevdiğinin arabadan inmesini izlemiş sonra da evine girene kadar yavaş yavaş peşinden yürümüştü. Ne olur ne olmaz hava karanlıktı. Birisi rahatsız eder falan sonrasında elini kana bulamaya gerek yoktu.
“Lan şurada bağıra çağıra halay çekesim var da neyse bekleyeceğiz artık bir süre daha.”
Suna konaktan girmeden etrafına bakınıp öyle girdi konağa. Suna boylu sevdiceğinin sonunda inadını kırmıştı. Bundan sonra ki en büyük hedefi kendini sevdirip yarini telli duvaklı gelin etmekti.
Ne güzel gelin olurdu Suna.
Beyazlar içinde tertemiz yüzü gibi ak.
Sigarasından son kez nefes çekip yere atıp ezdi.
“Ahdım olsun seni aldığım gün.” Düşündü.
“Mardindeki tüm çocuklara hediye dağıtmazsam bana da Seyithan Eroğlu demesinler. Madem sen ban
