Baran
.
.
Hediye merasiminin üstünden bir kaç gün geçmişti. Fişeğimle iyice bir bütün olmuş evliliğimizin en güzel günlerini yaşıyorduk her anlamda. Şirkette ki işleri en hızlı şekilde yapıp akşam kendimi eve nasıl atıyordum bilmiyorum.
Bugün akşam yemeğinden sonra biz erkek erkeğe çardakta takılırken bizim kızlar da yine Nazmiye teyzenin odasına geçmiş, büyüklerde televizyon çay keyfi yapıyorlardı.
Mesude teyze gelip kahveleri servis etti.
“Sağol teyzem ellerine sağlık.”
“Afiyet olsun Baran Ağam.” Mesude Teyze gidince bizimkilerle sohbete başladık ama Cihan bir türlü bize odaklanmıyordu.
“Ne oldu lan sana?” Cihan kendine dediğimi anlamadı.
“Yeni kıza kafayı taktı ağabey sen boş ver onu.” Yiğit konuşmuştu.
Kafamı çevirip arkama baktım. İlerideki boş alanda biri esneme hareketle
