Sude
Sude’nin kaçışının 5. günü;
“Yavrum hadi uyan bakalım kahvaltı hazır.”
“Teyze biraz daha ne olursun.”
“Kalk hadi kalk, kahvaltıdan sonra işimiz var.” Gerinip esnedim. Nazmiş perdeyi açıp, gözlerimi kör edercesine ışığa maruz bıraktı. Geceleri düşünmekten uyuyamıyordum. İlginç bir şekilde dalımdan koparılmış gibi hissediyordum. Ne çabuk benimsemiştim bulunduğum ortamı.
“Yine ne işimiz var Nazmişim ya.” Gözlerimi kırpıştırıp yatağa yüz üstü döndüm.
“Kız kalk Yağız oğlumu aradım. İki saate gelecek.” Tekrar sırt üstü dönüp oturur pozisyona döndüm.
“Ne Yağız’ı teyze, kafayı mı yedin sen? Ne işi var onun bizde?” Teyzem sesimi hiç duymamış gibi kırıta kırıta odadan çıktı. Bu dişil enerjiye iyi evlenmemişti bu kadın.
Hemen ayağa kalkıp peşinden koşturdum.
“Kız Nazmiş, cevap ver
