Baran
.
.
Sude’nin yanına girip odadaki halini görünce koşup sarılmamak için kendime zor hakim olmuştum ama hakim olmak zorundaydım. Evet baba oluyorum diye aklım başımdan gitmişti ama Sude’nin bunu benden saklamış olması içten içe canımı sıkıyordu. O yüzden sert olmalıydım. Hem Fişeğimi eve götürmek için önüme çok büyük fırsat çıkmıştı. Biraz üstüne gidip kırgın davranınca beklediğimden çabuk indirdi yelkenleri. O da farkındaydı yaptığı hatanın fakat bunu uzatmak benim lehime olduğu için uzatabildiğim kadar uzatacaktım.
Odadan çıkıp Cihan’ın yanına gittim.
“Baba geldi çekilin.” O kadar keyifliydim ki her şey yoluna girmeye başlamıştı. Cihan dediğime sırıttı.
“Aferin baba hoş geldin.”
“Hoş buldum aslanım darısı başına.” Elimle sırtını sıvazladım.
“Ay aman Allah korusun deme deme
