“Fırat, içimdeki deli cesaretini çıkarıyorsun! Ben tek başımayken bile düşünemediğim şeyi yaptım biraz önce! Herkes beni alkışladı. Beğendiler! Şaka gibi! Resmen rüyadayım!”
Restorandan çıkıp arabayla eve giderken birkaç dakika öncesinde yaşadığım hisleri kelimelere dökmeye çalışıyordum. Kalbimin deli gibi atışından mıdır nedir nefes nefese kalmıştım. Rüyama bile girmesi düşük olan, topluluk önünde piyano çalmak hayalim gerçekleşmişti.
“Tabi beğenecekler! Dünyanın en yetenekli insanı, onlara yaşamaları güç olan bir deneyimin kapısını araladı.”
“Fırat…”
O kadar kanıma kanıma konuşuyordu ki kendimi bir Fazıl Say olarak görüyordum. Araba çok sürmeden durduğunda bana doğru dönüp gülümsedi.
“Üstelik ben o parmaklardan çıkanları her gece dinliyorum…”
“Bak artık ağlayacağım.”
“Tamam, ta
