Gözlerimi zorlukla da olsa açtığım da beni karşılayan beyaz bir ışıktı.
Ağıran başım ışıkla sanki daha çok ağırmıştı. Kendimi öyle yorgun, öyle bitkin hissediyordum ki sanki üzerim den kamyon geçmiş gibiyim. Ama ilk defa gözlerimi açmaya bu kadar istekliydim. İlk defa gözlerimi açtığım için bu heyecanlı olmuştum. Bakışlarım sağ tarafıma çevirdiğimde Demir'in ayakta durmuş beni dikkatli bir şekilde izlediğini gördüm. Onu gördüğüm anda mutlu olmuştum, gerçi ben her zaman gözlerimi açtığımda onu gördüğümde mutlu oluyordum ama bu kez daha farklıydı. Bende onun, o aşık olduğum muhteşem koyu, kahverengi gözlerine baktım. Çok yorgun ve bitkin görünüyordu. Sanki saatlerdir böyle bekliyormuş gibi duruyor. Biraz daha incelerken gözlerin de korku ve endişe gördüm. Neden böyle bakıyordu Demir?
Yoksa
