Enfal’den
Son durak Tekirdağ... yol gitmeye çok alıştık. Ben Mete’yle bir süre daha yolculuk yapsam hiç hayır demem, tabi ilk önce ailemle bir hasret gidermek isterim. Tekirdağ’a geldiğimizde yine sabaha oyun vardı, kim bilir ne diyecekler de, ne yapacağız?
“Kız kıvırcık, hazır mısın?”
“Hazırım, hazırım. Bakalım ne yapacağız.” dedim. Hiç yarışmaya gidecek gibi bakmadı, yanıma yaklaştı sarıldı, yine öptü kokladı.
“Yarışmayalım. Oyun ne bilmiyorum ama yarışmayalım, gezelim sonrada bitirelim artık şu yarışı, evimize dönelim.”
“İş yok, güç yok. Eve dönünce ne yapacağız?”
“Takma dedim ya.” artık şu umursamaz tavrı sinir bozuyor. Kollarının arasından çıktım.
“Nasıl bu kadar rahatsın ya?”
“Kızım senin beynin mi sulandı? Zaten bir bayrak öndeyiz. Bu yarışma büyük ihtimalle tek bayrak yarış
