Mahir işteyim dememiş miydi?
Buzluktan çıkarıp o halde yemeye niyetlendiği keki bırakıp kapıya yöneldi. Kim o demeden koluna uzandı.
Karşısında pek çok şey görmeyi beklerdi de ağzına kadar dolu tepsiyle bir Kemal abi beklemezdi.
Tarık bu gün duvara suretini çizen adamın merhameti karşısında ne hissedeceğini bilemedi.
Komşusu açken tok yatmayan zihniyet onun da kapısını çalmıştı şimdi.
Derin bir nefes aldı. Etli karalahana sarması mis gibi kokuyordu. Yanında turşu kavurması ve tabiki mısır ekmeği.
Bir tepsiye bir adama bakıp yutkunurken ciğerci kedisinden farksız görünüyordu.
Kemal abi, adamın simasındaki tanıdık tebessümü fark ettiğinde acaba dedi. Sabah tozunu silkelediği adamın gözündeki boş ifade silinmiş yerine beş senedir kardeşlik ettiği adamın zeki bakışları gelmişti.
