Umoya, kendine açılan kollara doğru yavaş yavaş yürüdü.
"Hadi Umoya, tereddüt etmeyi bırak ben senin babanım."
Doğru diye düşündü Umoya. O babasıydı, kan bağıyla bağlı olduğu tek insandı. Öncekinden daha hızlı bir şekilde yürüyüp açılan kolların arasına girdi ve babasına sarıldı.
"Biliyordum, doğru kararı verdin kızım. Beni seçeceğini biliyordum."
Umoya başını sallayıp "Evet baba biliyordun," dedi. Mayon geri çekilmeye çalışınca buna izin vermedi genç kız.
"Lütfen baba biraz daha böyle kal."
Mayon sinsice sırıtıp kollarını kızına doladı. Aslında bu saf kız hiç kendisine çekmemişti. Annesi gibi tam bir aptaldı ve hemencecik yalanına inanmıştı.
Umoya babasını sıkıca sardı, bu duyguyu bir kez olsun tatmak istemişti.
"Biliyor musun baba her zaman atladığın bir nokta var," dedi sıkıca s
