İlk nöbeti Civan aldı. Koridorda duran tekli koltuğa oturdu.
Sabaha karşı Mercan sinirle uyandı. Ya hu bunlar kesin delirmişti. Ne o namus bekçiliği falan. Yanında uyuyan anneannesine baktı. Neydi o öyle ya? Tüm gece motor sesi çıkarmıştı. Güya akşama isteme vardı. Uykusuzluktan ölmek üzereydi. Bi de az acıkmıştı. Sessizce yataktan çıkıp kapıyı açtı. Sinirle koltukta sızmış Baran’a baktı. Şeytanı yine dile gelmişti. Tekmeler savurası geldi hödüğe. Bunca zaman neredeydi? Şimdi mi yeğeni olduğu aklına gelmişti salağın. Başını sinirle salladı. Dua etsin Aydan’a dedi içinden. Yoksa evden içeri zor girerdi. O olmasa acaba tüm bu baskıları yapabilir miydi? Parmak uçlarına bas basa koridordan geçti. Cihan’ın odasının önünden geçerken etrafına bakındı. Baran kütük gibi uyumaktaydı. Kapının
