Gün içi Cihan ve Mercan’ın bir araya gelme çalışmaları hep engellendi. Mercan sinirle çemkirmelere devam ederken evdeki kadınlar bildiğini okumaktaydı. Kuaförler eve geldi. Mercan
-Ya giysim yok az uzak durun.
Mesaj attı.
-İmdatt aşkım.
Anında yanındaydı. Kapı aralığından başını uzattı.
-Efendim ruhum.
İçerdeki cadalozlarla bakıştı. Sıkıysa içeri girseydi canım. O cadaloz yengeleri yok muydu ahhh ahhh ? Aralarına masum Aydan’ı katmışlardı. Mecran uzaktan telaşlı bakışlarla seslendi.
-İmdat ya. İmdat. Akşama ne giycem. Cihan al azcık beni buradan.
Emine koluna girip kıkırdadı.
-Yengemmmm… Kız elbisen yolda korkma, korkma.
Banu kıkırdadı. Elindeki terliği sallarken sırıttı.
-Somurtma. Sonra yüzünde çizgiler oluşur akşama öyle çirkin çirkin.
- Cihaan.
Kapının dışında erk
