Kalabalık dağılınca anneannesi ile göz göze geldi. Her ikisinden de usul, usul yaş akıyordu.
-Anneaneem değerlim.
Cihan’ın kollarından sıyrılıp koştu sıkıca sarıldı. Hatice
-Anneannen kurban olsun gözyaşlarına.
Asiye sinirle Mercan’a baktı. Ne olmuştu böyle tam ağa karısı olmuştu. Arayı iyi tutmak lazımdı. Hem gelini ile de kötü olmak istemiyordu. Daha yeni araları düzelmişti. Baran da annesine cephe almıştı.
İçeri girdiler. Mercan anneannesinin yanında oturdu. Cihan hemen yanı başında kolunu omzun atmış dikkatle etrafına bakıyordu. Fadime kuruldu iki kişilik koltuklardan birine. Eşine de kaş göz yapınca yanına gelip oturdu.
-Eee nasip bu güneymiş dünürüm.
Asiye de hemen karşılarındaki koltuktaydı.
-He valla nasip bu güneymiş. Eee daha, daha nasılsınız Fadime hanım?
-Nası
