Sinirle Emine’ye baktı.
-Abimmiş. Bu mu?
Başını salladı.
-Evet. Çok iyidir.
-Bu mu?
Banu kıkırdadı.
-En azından bu ikisinden çok ca iyidir.
Mercan ağzına attığı salatalığı sinirle yerken Cihan’dan gözerini ayırmıyordu.
-Bu mu de-dim.
Emine
-Evet, kızım sakın ikisinin dolduruşuna gelme.
Mercan, masaya parmaklarını vurmaya başladı.
-Bu mu dedim?
Cihan, Mercan’ın yine sinirlenmeye başladığını fark etti.
-Hadi tatlım sakinleşte bir şeyler yiyelim.
Sinirle çemkirdi.
-Ye işte önündekileri.
Hakan a döndü.
-Bana ne yapabilirsin ya? Sakinleşecekmişim. Çok sakinim görmüyor musun?
Masadakiler bir Mercan’a bir Cihan’a baktı. Cihan içinden
“Her şeyi söyleyecek. Oğlum Cihan son duanı et…”
-Meleğim susmalısın. Aramızda kalsın.
Mercan sinirle başını iki yana sallarken saçları yüzün
