Bölüm 6
372 Kelimeler
Esmerdi siyah kara delici bakışları vardı. Dudakları etli ve dolgundu. Yüzüne çok yakışan burnu vardı. Rüyamda çizsem böylesini çizemezdim dedi içinden. Sakalları ve hafifçe uzamış saçları ile tabi ki bana bakmayacaktı ya? Ucube demekte sonuna kadar haklıydı. Cihan önündeki manzaraya ilgisizce baktı.
-Her hangi bir hayale kapılmayacaksın.
Mercan başını salladı.
-Olur.
-Anlaşmalı olarak hayatlarımıza devam edeceğiz.
-Olur.
Çalışanların bölümünde kalacaksın ve gözüme gözükmeyeceksin.
Hızlı hızlı başını salladı.
-Olur, olur.
-Ev temizliğinde ve mutfakta Gül hanıma yardım edeceksin. Bir yıl sonunda ayrılacağız sen yoluna ben yoluma anlaşıldı mı?
-Tamam. Çok iyi anladım.
-Ha bu arada eve geldiğimde tüm hizmetlerimi sen yapacaksın. Odamı sen temizleyip düzenleyeceksin. Sevgililerimin gerisini sen toplayacaksın. Anlaşıldı mı?
Başın salladı. İçinden
“Deli mi ne ya? Pis sapık. Hem gözüme gözükme diyo hem de tüm işlerimi gör diyooo. Bi de yetmezmiş gibi şırfıntılarının gerisini de toplayacakmışım. Neyim ben yaaa. Lanet pislik”
Sinirle Cihan’a baktı. Cihan,
-O zaman gidebilirsin. Gül sana yatacak yerini gösterir. Sabah çalışanlarla tanışırsın.
Mercan hala yerinde duruyordu. Cihan sinirle tısladı.
-Git dedim.
-Şeeyy…
İyice sıkılmıştı.
-Bak sen dili de varmış küçüğün.
-Efendim Aydan Hanım sizinle konuştu mu?
Bir an önündeki kıza baktı.
-Aydan hanım mı? Hayır. Daha konuşmadık ne vardı?
-Efendim eğer kızmazsanız…
-Eee… Söyle be
-Okuyorum. Son senemdeyim.
-Okuyor-musun?
Önündeki şekilsize baktı.
-Sen ve okul… Nerede okuyorsun? Kimse bana bir şey demedi.
Mercan hala ayaklarına bakıyordu.
-Mimar Sinan Üniversitesi. Animasyon bölümü son senem efendim.
Cihan tek kaşını ilgi ile kaldırdı. Ellerini göğsünde iyice kitledi.
-Sen ve animasyon?
Hızlı hızlı başını salladı.
-Ne derseniz yaparım. Ve istediğiniz gibi beni burada hissetmezsiniz. Ama efendim lütfen geleceğim. Özgürlüğüm, kurtuluş biletim.
-Buradan nasıl gideceksin?
-Giderim. Sorun değil. Sadece izin verin.
-İşlerin?
-Ne derseniz yaparım?
Cihan odanın içinde dolandı. Mercan sinirle tırnaklarının etlerini yoluyordu.
-Düşünmem lazım.
Sessizce yaşlar aşağı dökülmeye başladı. Sesi iyice titredi.
-Lütfen tek tutunduğum. Bir yıl sonra okulum bitmiş olacak.
Cihan sinirle baktı.
-Ben kimsenin bakıcısı değilim anlamalısın.
Mercan burnunu çekti.
-Yük olmam inanın. Elimden gelen her işi yaparım. Hayalimi elimden almayın.
-Kaç gün.
-Örgün eğitim efendim tam zamanlı.
Heyecanla konuşmaya devam etti.
-Ama aklınız kalmasın. Tüm görevlerimi eksiksiz yapacağım.
-Söz vermem ama deneyelim.
-Nasıl gideceksin?
Mercan sevinmişti.
-Önemli değil. Bir yolunu bulurum. Te… te… Teşekkür ederim.
Cihan Mercan kapıdan çıkacakken,
- Yazar
