Düğün günü telaş koşuşturma, hazırlıklar… Nihayet nikâhlarının tazeleneceği lüks otelin balo salonuna doğru yola çıkılmıştı. Cihan kendi arabasındaydı. Aşkı hemen yanındaydı. Sessizce yolu izliyordu. Araca binmek isteyenleri almamıştı. Ne o öyle ya…
Araç ışıklarda durunca gülümseyerek Mercan’a döndü.
-Ruhum.
Mercan’ın başı yerdeydi. Duvağın altından net gözükmüyordu. Sabahtan beri yüzünü görmemişti. Evden çıkmadan Baran Mercan’ın kırmız kemerini takmış Cihan’a teslim etmişti. Ev halkı mutluluk gözyaşları ile düğününü yapılacağı otele doğru yola çıkmıştı. Mercan telaşlıydı. Cihan’ın gözlerinden kaçmamıştı.
-Meleğim.
-Efendim.
-Bi bak bakalım bana.
Mercan döndü duvağından bir şey görmüyordu.
-Meleğim. Şu duvağı az açsan yaaa.
-Ne bileyim açma dediler.
-Bıktım şu cadalo
