Bedenindeki güç tamamen çekilmişti . Zümrüt ’ü zorla morgdan çıkardım . Ayakta bile duramıyordu .
Keşke elimden bir şey gelseydi . Onu böyle görmek , bana da acı veriyordu . “ Ne olur , dirayetini kaybetme Zümrüt . ”
Kapıya çıktığımızda karşımıza Mehmet dikildi . Zümrüt ’ün üvey babasının yeğeni . Bize doğru yaklaşırken öfkeyle :
“ Bütün bunlar senin yüzünden oldu ! ”
Zümrüt olduğu yerde donakaldı . Sonra hıçkıra hıçkıra ağlamaya başladı . “ Hepsi benim yüzümden … Ben babamla dönmeliydim … Burada kalmamalıydım … ” dedi .
Zümrüt ’ün titreyen omuzlarına dokundum . “ Sen burada bekle , hemen geliyorum . ”
Mehmet ’in karşısına dikildim . “ Ne hakkınız var Zümrüt ’ü suçlamaya ? ”
Mehmet kaşlarını çatıp sinirle yaklaştı . “ Sen kim oluyorsun da bana hesap soruyorsun ? ”
Dik durdum . “ Be
