Serhat , derin bir nefes aldı . Öfkesi hâlâ dinmemişti . Kardeşi Narin ve yeğeni tehlikeye girmişken , sessiz kalamazdı . Zümrüt ’ü defalarca uyarmıştı . Bu konağa , bu törelere alışması gerektiğini anlatmıştı ama o , inatla burayı cehennem olarak görüyordu . Oysa insan kendi cennetini de , kendi cehennemini de kendisi yaratırdı .
Serhat , Zümrüt ’ü konağın kilerine kilitlemişti . Bunu hak etmişti . Onun canına kıymak istemiyordu , ama yaptığı hataların bedelini de ödemeliydi . Serhat , bu evliliğe severek adım atmamıştı ama zamanla içindeki duygular değişmişti . Zümrüt ’ün iyi bir insan olduğunu biliyordu , onu sevmeye çalışmıştı . Belki de sevmişti ... Ama sabrı tükenmişti artık . Son şansını da harcamıştı Zümrüt . Eğer bir kez daha böyle bir şeye kalkışırsa , aşiretin töreleri devreye
