EVİN
Dün geceden beri Mirza gelmemişti. Bende odamdan pek çıkmıyordum. Çıksam ne olacak sanki ? Mihra hanımın düşmanlığını görmekten başka bir şeye yaramayacak.
Canımın sıkıldığı bir an Mirzanın kitaplarından birini elime aldım. Yatağın yanındaki koltuğa oturdum ve okumaya başladım. Okuduğum romanda ki kız bana aşırı benziyordu. O da travma sonrası konuşamıyordu ve bir gün terapiste gitmişti.
Heyecanla okumaya devam ettim. Terapiste zamanla aşık olduğu için onunla konuşmaya başladığını anlatıyordu. Kız tam terapiste aşık olduğunu söyleyeceği anda kapım çalındı. Heyecanla bir anda kitap elimden düştü.
İçeriye Ezmira girdi. ‘Evin yenge, müsait misin?’ Dedi. Kafamı evet anlamında salladım. İçer girdi. ‘Seni merak etttim’ dedi. Hafifçe tebessüm ettim.
Mihra hanımın beni kömürlüğe kapa
