Korku, insanın tehlike durumlarında salgılayıp asla başedemediği iğrenç bir duyguydu. İnsanlar küçücük bir tehlike olduğunu sezseler hemen o korku bütün vücuduna yayılıyordu. Eskiden o büyük azınlığın içindeydim ve korku duygum çok fazlaydı ama şimdi korkum yoktu.
Ben, o yangının içinden sağ çıkmıştım. Sağ çıktığımda doktorların çoğu eskisi gibi olması çok zor demişti ama ben büyük bir savaş vermiştim. Doktorlar bile çok şaşırmıştı çünkü insanın içinde bir yaşama isteği varsa onun karşısında hiçbir şey duramazdı. Benim karşımda da duramadı.
Ben verdiğim o savaşı kazanmıştım ve şu an yepyeni bir Umay olarak buradaydım. Aynadan maskeli halime baktım. Bu maske benim sadece kimliğimi örtmüyordu. Acılarımı, gözyaşlarımı ve yakarışlarımı da örtüyordu. Bu kimlik benim gerçek intikam duyguları
