Atalay
Restorandan çıktıktan sonra Umay denen kadının arkasından baktım. Bu kadını gördüğüm ilk saniyeden itibaren çok farklı hislerle dolup taşmıştım. Kalbimin atışı bile değişmişti. Anlamlandıramadığım bazı hislerle dolmuştum. Beni bu hale sadece bir kadın getirmişti: Hüma.
Hayatı hem paramparça eden hem de bana gerçek aşkı veren kadın… O bana her şeyi tattırmıştı ama kalbimden silinmemişti. Hala onu unutamamıştım. Nefret etmem gerektiğini biliyordum ama olmuyordu. Onu düşünmek bile bana acı veriyordu. Geri gelmeyecek yıllar… Geri gelmeyecek acılar…
Umay Hanım, içeriye girdiği ilk an sanki Hüma içeriye girdi diye hissetmiştim. Yüzleri benzemiyordu. Hüma’nın gözleri daha koyuydu ama saçları açık kahverengiydi. Altın gibi parlardı. Beyaz teni ise güneşi bile kıskandırırdı. Onun her b
