Birkaç saat babaannemin evinde oturup boş boş birbirimize baktıktan sonra sıkılmıştık. En sevdiğimiz aktive yani telefonla oynamak burada pek mümkün değildi çünkü telefonlarımız gram çekmiyordu. Bari bir çentik çekseydin be insafsız. Ama asla çekmiyordu.
Babaannem yemek yapmaya koyulduğunda dedemin de kahvede olduğunu öğrendiğimizde rahatça konuşmaya başlamıştık. Hepimiz sobanın yakınına oturmuş sıcaktan epey mayışmıştık. Aynı benim minik Dila'm gibi. Kedi Dila gibi.
"Buradaki insanlar dumanla mı iletişime geçiyor amına koyayım ya? Neden hiç çekmiyor şu telefon?" Gökdeniz'in haklı isyanına karşılık onu sinir etmem gerektiğinin farkındaydım.
"Götdeniz babaannem falan ne yapsın telefonu?"
Gökdeniz bana nefret dolu bakışlarını atarken en sevdiğim bebeğimin -Berke'nin- yanına kaçtım.
"Yap
