"Sen utandın mı, minik fare seni?"
Sarı saçını okşarken elime bir tane geçirdi. Mavi ve sinirli gözleri benim yeşil ama mavi lens taktığım gözlerimle buluşunca daha çok sırıttım.
Beş dakika kadar önce geldiği masamda sessizce oturuyordu. Araya zaman girince çekingen oluyormuş insan. Bu bana uymasa da çoğu kişi yaşıyordu bu durumu.
"Senden mi utanacağım ya? Utanmıyorum."
Gözlerini devirerek kollarını göğsünde bağladı. Uzaktaki biriyle birkaç saniye baktıktan sonra tekrar bana döndü.
"Ben seni seviyorum Bartu. Yaptığımız şakaları seviyorum. Seni sen olduğun için seviyorum. Yaptığım hata için üzgünüm ama zamanı geri alamam. Bana yeni bir şans verirsen eğer-"
Masanın üzerinde oturuyordum. O da sandalyesiyle tam dibimde. Parmağımı dudağına bastırdım yani onu susturdum bu şekilde.
"Konuşm
