♧
Burası gerçekten rutubetli ve havasız. Her yer bomboş, kimsenin uğramadığı belli. Bu küçük, basık odalarda yaşamayı tuhaf bir şekilde özlemiştim. Müştemilatın sessiz, küçük odalarında gezerken son durağım kendi odam olmuştu.
İçeri girdiğimde havasızlık burnuma nüfuz etmişti, hemen pencereleri açtım. Son iki-üç ayda buradan sadece birkaç metre uzaklaşsam da sanki kilometrelerce uzaklaşmış gibiydim. Az önceki sözlerimi geri alıyorum, burayı özlememiştim. Kimse bu kadar basık, insanı boğan odaları, bu ev benzeri yapıyı özlemezdi. Özlediğim şey aitlik hissi ve huzurdu. Zaten ailem gittiğinden beri ilk kez buraya uğruyordum.
İçimden gelmişti.
İşime yarayan, özlediğim veya yanımda olmasını istediğim bir şeyler var mı diye bakındım. Fazla eşyası olan biri hiçbir zaman olmamıştım. Çok isteye
