Akından
Nermin hanım ve İrfan Bey yanyana otururken bende karşılarındaki koltuğa oturdum. Yağmur da meraklı bir şekilde köşedeki tekli koltuğa oturunca hepimiz birbirimize bakmaya başladık. Onları evime almak onlarla konuşmak gibi bir niyetim olmasa da kapıma gelen kimseyi geri çeviremezdim. Annem ' Birileri seni sevmediği halde kapına geliyorsa mutlaka senden bir istediği vardır , yani sana muhtaçlardır ' derdi. İkisinin kibirli bakışları etrafı süzüp yağmurun üzerinde durduğunda boğazımı temizleyip dikkati üzerime çektim.
" Hoşgeldiniz "
" Hoşbulduk Akın "
İrfan Bey yerinde dikleşip cevap verdiğinde Nermin hanım hâlâ gözlerini yağmurdan çekmemişti. Benim huylarını daha yeni yeni öğrendiğim kardeşim ise ondan daha inat çıkmış kendi gözlerini kadının üzerene dikmişti.
" Ziyareyitinizi
