Evimde kendimi ilk kez yabancı gibi hissetmiştim. Bunu buzdolabını açıp elimi çekinerek pasta tabağına uzattığımda fark etmiş ve boşlukta sallanır gibi birkaç saniye öyle kalmıştım. Buradan başka evim yokken bu duyguya nasıl kapılmıştım anlayamadan pasta tabağını alıp servis tabaklarına annemin en sevdiğim pastasını yerleştirdim. Ruh halim öyle bir dalgınlıkla belirsizleşmişti ki hemen arkamdaki adamı bile fark etmemiştim.
“Bunun için evlendiğine hala inanamıyorum.”
Ekrem’in sesiyle öfkemi bastırmaya çalışarak burnumdan derin bir nefes verdim. İşime devam ederken diğer yandan cevap verdim. “Evlendim ve bütün sorunlar kökünden bitti. Herkes iyi benim için önemli olan bu.”
“Sen peki? Sen iyi misin? Bahar kuma gittiğinin farkında mısın sen?! Seni tanıyorum böyle bir şeye asla sessiz kal
