Hamileliğimin yedinci ayının sonlarına yaklaştığım bu dönemde, bedenim gitgide değişiyor ve her geçen gün daha fazla kilo alıyordum. Tek başıma yürümek artık zor bir görev haline gelmişti. Ancak Poyraz, bu zorlu süreçte her an yanımda bulunarak beni destekliyordu. Sabahları işe gitmek üzere evden çıkarken beni bazen annesine bazen de annemin yanına bırakır, akşam saatlerinde ise yorgunluğumu ve endişelerimi paylaşarak beni karşılar, eve dönerdik.
Bebeklerimizin cinsiyetleri hâlâ belli olmamıştı. İkilisi de cinsiyetlerini gizliyor gibiydi, sanki bize sürpriz yapmayı planlıyorlardı. Her doktor muayenesinde Poyraz'ın gözleri heyecanla ekrana sabitlenir, bebeklerimizin cinsiyetini öğrenme umuduyla dolardı. Ancak bebeklerimiz sırlarını korumayı sürdürdü. Poyraz, bu bekleyişe sadece gülümseyere
