Zaman geçiyor ve bana ne getirdiği hakkında en ufak bir fikrim dahi yok, her zaman dilimini bir yalan, kurmaca üzerine yaşadığını bilmek...
Rüzgar saçlarımı kaskın kapatamadığı yere kadar savuruyor. Ellerim kaslı bedenine kenetlenmiş omzunun ardından ileriye bakıyorum...
"Daha hızlı!" Başka ne diyebilirim ki?
Mutluyum. Gerçekleri öğrenmek yalanların üzerini kapatmıyor, elbet. Ama her şeyin zamanı gelir. Güç benim yanımda olduğu sürece ben her zaman daha da ileri seviyede olurum öyle değil mi? Ve beline sarıldığım bu adam kendisinden bir onca eminken bunu düşünmemek hata olur...
Motor hızlanıyor ve sağa sola eğilip arabaları solluyor. Öyle bir inliyor ki motor, bütün her yerde duyulan bu sese karşılık gülümsemeden edemiyorum... önümüzde olan herkes geride kalıyor ve bu çok iyi hisset
