Her insanın bir karakteri vardır... bir bakışı, bir zekası, bir görüş alanı...
Zeka bana göre Allah'ın vergisi değildi. Yani, tabii ki o beyni veren Allah'tı ama onu kullanmayı becerebilen ise zeki oluyordu. Kanallar vardı, kullanmak vardı, konuşabilmek, o kanalları ezberlemek ve daha bir sürü şey...
Aslında zekayı geliştirmek için insanlar bazen farkında olmadan antrenmanlar yapıyordu.
Ben ise sekiz yaşından beri bu antrenmanlara tabi tutulmuş bir kızdım. Özel yeteneğim falan yoktu. Sadece o kadar meraklıydım ki insanları izlerken yıllarca tecrübe edinebilmiştim. Bu beceri işiydi. Zekayı kullanabilmek ve o kanalları yavaş yavaş açabilmek. Yüzde elli iki beynimi de kullanamıyordum elbette ki...
Yüzde kırk altı sağ beynim ve yüzde elli dört ise sol beynimi kullanabiliyordum. Bu da be
