Öyle şeyler olur ki insanın hayatında bunu da ben yaşamam ya dersin ama bir anda tam da onu yaşarken bulursun kendini.
Elif, yine hastane kontrolüne gitmişti. Her defasında anne babası ya da kardeşi yanında oluyordu ama bu defa hepsinin işi vardı ve kimseyi peşinden sürüklememişti. Koruması Ali amcası ve Niko amcası ile gitmiş odasında yatarken doktorun gelmesini bekliyordu.
Aldığı hastane kokusu artık bir yerden sonra midesine dokunurken ofladı. Yanında getirdiği kitabı okurken dalmış gitmişti. Kapısı aralandığında başını kaldırdı. Gördüğü kişi ile bir an gerilse de gözleri büyümeden de edemedi.
“Sen?”
“Evet ben.”
“Ama buraya nasıl girdin?”
Adam üzerindeki doktor önlüğünü gösterdi. Göz kırparken kıza bakışlarını dikmiş dudakları ukala bir tavırla yukarı kıvrılmıştı.
“Biraz ak
