Beni kendine çekip kolları arasına aldı. Bacaklarıma beline doladım ve kollarımı boynuna sararak onun beni kucaklamasına izin verdim. Ellerini saçlarım arasından geçirip sırtımdan aşağı kadar indirdi. Bu bir kaç saniye süren ve tekrar eden saçımı okşayış hareketi kısa bir sürede beni rahatlattı. Karanlıktan artık korkmuyordum ama birden her şey kararınca paniklemiştim. Dakikalardır düzensiz olan nefesim düzene girip kalp atışlarım yavaşladı. Leon'un kucağında bedenlerimiz sıkı sıkı birbirine dolaşık haldeydi. Boynuna sıkıca sardığım kollarımı gevşeterek omuzlarına yasladım. Göğsüm, çıplak göğsüne yaslıydı. Sıcaklığı bedenimi uyuşturmuştu. Uzaklarda gök gürledi ve yağmurun şiddeti arttı.
Alnını alnıma yasladı. "Sana bir şey olsa bende böyle olurum. Hayatımda ki ışık birden söner."
Sönmez
