Zorlukla da olsa gözlerimi açınca yüzümü yeniden yumuşak yastığa gömmek istedim. Çünkü yastık aynı Engin gibi kokuyordu. Yağmurdan sonraki toprak ve çam kokusu benim için huzur demekti. Uyku mamuru zihnim birden bu kokuyu bu kadar yoğun alabilme nedenimi bana hatırlatınca inlememek için dudağımı ısırdım.
Yüzümün hızla yanmaya başladığını hissederken yatakta hızla doğruldum. Hareketim dün gecenin anıları ile hassas olan bedenimin irkilmesine neden oldu. Bacaklarımın arasındaki hafif sızı içimi hem utanç hem de tarif edemediğim bir aidiyet hissiyle doldurdu.
Avuçladığım çarşafı çeneme kadar çekerken yatakta da odada da yalnız olduğumun farkına vardım. İlk gecemizden sonra Engin’in kollarında uyanacağımı düşünmüştüm.
Melankolik düşüncelerim yerde parçalanmış transparan iç çamaşırlarımı gö
