Zaman geçmek bilmiyordu. Dilek bana olanları anlattıktan sonra Engin’in beni koruma niyetiyle sarhoş edip bu odaya getirdiğini öğrenmiştim. Kocamın aklından geçenleri anlıyordum. Beni güvende tutmak ve düşmanlarından mümkün olduğunca uzakta tutmak istiyordu.
Ellerim yumruk olurken önümdeki tepsiyi ittim.
Anlamak ile bunu kabul etmek farklı şeylerdi.
Engin beni korurken kendisinin tehlikede olduğu bir durumun içindeydi. Onun beni korumak istediği kadar ben de onu korumak istiyordum.
Ya ben burada her şeyden habersizken başına kötü bir şey gelirse?
Ya vurulursa?
Ya planları ters teperse?
Her düşünce ile boğazım düğümlenirken Esma elini omzuma koyup beni sarstı. Ona bakınca ‘’İyi misin?’’ diye sordu.
Endişeli yüzüne bakıp ‘’İyiyim.’’ dedim.
Kader sözlerime inanmayıp ‘’Yüzün bembeyaz
